Bert vervolgt zijn inleiding:

Zeker niet bouwen buiten de rode contour. De polder Haanwijk en Bijleveld moeten open gebied blijven. Verzet: het heeft zin benadrukt hij, zoals is gebleken bij eerdere dreigingen. Massaal was dat protest er destijds bij de Provinciale plannen voor de bouw van 20.000 woningen. De Groene Buffer werd opgericht nu ruim 12 jaar geleden. Hierna presenteerde de gemeente haar Structuurvisie met desastreuze gevolgen voor o.a. de polders, en was het de Groene Buffer die het verzet weer en met succes kanaliseerde.

 

Bert overhandigt de microfoon aan de heer Frank ter Beek, medewerker van de Stichting Groene Hart, de grote broer van de Groene Buffer. Ook hij heeft zorgen. Het Groene Hart benadrukt hij, is uniek. In het hart van het dichtbevolkte Nederland, ligt een gebied tussen de drie grote steden met prachtige landschappen en boerenweggetjes. Stedelingen kunnen er recreëren. Je kunt er zomaar even met de fiets naar toe. Maar de zorgen zijn groot. Veel gemeenten die met de mond belijden, blij te zijn met hun plek in het groene hart, hebben plannen: woningbouw, nieuwe wegen en bedrijventerreinen staan hoog op de verlanglijst. Kortom: Woerden is helaas geen uitzondering. Op de kaart toont hij al die kleine en grotere plannen.

Met de trieste vraag ‘wat is er straks nog over van dit prachtige gebied?’ sluit hij zijn betoog.

 

20, 15, 10 en vijf jaar liggen in het hart van het dorp bouwlocaties braak op grond die eigendom is van de gemeente. Er is niet gebouwd niet voor jong en niet voor oud. Aan het woord is Paul Kwakkenbos, medeoprichter van de Groene Buffer. Hij constateert dat er herhaling dreigt van plannen, nu 10 jaar geleden, toen de gemeente haar Structuurvisie presenteerde.

De Groene Buffer heeft toen, met steun van de bevolking, heftig protest in gang gezet. Van de lokale pers tot de TV, van  gemeentelijke politici tot briefwisseling en gesprekken met de Minister. Vrijwilligers verzamelden massaal handtekeningen. Met de huidige plannen van het College zal dit verzet zich herhalen. De Groene Buffer is niet tegen woningbouw maar dan wel op de manier zoals vorig jaar in de Stemwijzer voor de Gemeenteraadsverkiezingen, door alle partijen (m.u.v. de VVD) is beloofd: ‘Eerst bouwen op de bestaande herbouwlocaties, en daarna gefaseerd op inbreidingslocaties.’

Geen kiezersbedrog: daar gaat Paul van uit. 

 

Man van cijfers en feiten: Henk Brandenburg, heeft zich ook nu weer verdiept in de feiten en is tot de conclusie gekomen dat er geen landelijk tekort is aan kantoor- en bedrijfspanden. Als voor bedrijven een andere locatie moet worden gevonden zal dat moeten worden afgestemd met b.v. het Planbureau voor de Leefomgeving. Hij ziet met zorg de ontwikkelingen aan. Gaat Woerden bedrijven uit de stad verplaatsen en wordt de polder Bijleveld hiervoor opgeofferd?. Hoe de schuifrúimte bij Putkop 111 zal worden ingevuld zal door de Groene Buffer nauwlettend worden gevolgd. Henk sluit af met de wens dat later niet kan worden gezegd:

‘Wat hebben we gedaan dat het mooie groene hart verloren is gegaan?’

 

Pauze en koffie!

 

Na de pauze krijgt de gespreksleider, de heer Jan van Es, de regie en de microfoon in handen.

Uit de discussie die volgt blijkt dat de mening van de Groene Buffer, niet door iedereen wordt gedeeld. Economische belangen spelen hierin mee en ‘op termijn zijn die polders toch wel nodig door groei van de bevolking’.

Er worden vele vragen gesteld, door inwoners en ook politici die binnen en buiten Harmelen wonen maar die vroeg of laat wèl standpunten moeten innemen. Een van de aanwezigen vraagt de mensen in de zaal om op te staan. Allen die niet in Harmelen geboren zijn en er later zijn komen wonen, mogen weer gaan zitten.

Degenen die nu nog staan - is de conclusie van de spreker – hebben recht van spreken als zij mensen van buiten Harmelen voor woningen in het dorp willen uitsluiten. Een aanwezige krijgt de lachers op haar hand door op te merken ‘goed dat het zo nooit is geweest, wat een incest zou dat tot gevolg hebben gehad.’

In sommige vragen klinkt door dat voor woningbouw tóch vroeg of laat buiten de rode contour moet worden gebouwd, maar volgens de Groene Buffer is dat sterk afhankelijk van welke (prognose)cijfers men uitgaat. Dat geldt ook voor de benodigde bedrijven- of zgh. schuifruimte. Moet Harmelen haar laatste resterende groene polders voor dit alles opofferen? Er volgt een geanimeerde uitwisseling van vragen en meningen, waaruit in ieder geval de betrokkenheid van velen naar voren kwam.

 

De voorzitter sluit om 10.15 uur de vergadering en bedankt ieder voor de aanwezigheid en inbreng en de heer Jan van Es voor de professionele leiding van de discussie.

 

Na afsluiting van de vergadering wordt er nagepraat en gediscussieerd bij de coffee-corner.

 

Teuny van Wijngaarden.

  

 

Het begrip: Migratiesaldo

 

Omdat ons is gebleken dat het door DGB gehanteerde begrip ‘migratiesaldo nul’  bij sommigen een andere lading heeft gekregen dan wij bedoelen, bij deze een toelichting.

Nederlanders zijn vrij om te gaan wonen waar zij willen. Zo verhuizen mensen van de ene regio naar de andere en van de ene stad of dorp naar de andere. Gaan wonen in een regio/stad/dorp is immigratie. Vertrekken uit een regio/stad/dorp is emigratie. Het saldo van het aantal ‘komers’ (immigratie) en het aantal ‘vertrekkers’(emigratie) is het migratiesaldo.